Echternach jest najstarszym miastem Luksemburga, powstałym wokół opactwa założonego w 698 roku przez Willibrorda, mnicha z Nortumbrii, misjonarza Fryzów, który jest tu pochowany. Przez stulecia opactwo należało do najważniejszych skryptoriów Europy Północnej.
Bazylika
Bazylika św. Willibrorda wznosi się nad grobem świętego, w białym marmurowym sarkofagu w krypcie — najstarszej części budowli, z czasów merowińskich. Kościół powyżej odbudowano po zniszczeniu w 1944 roku podczas walk w Ardenach; rekonstrukcja jest wierna, a krypta przetrwała.
Zabudowania opackie, wzniesione na nowo w XVIII wieku, mieszczą dziś liceum i muzeum poświęcone skryptorium, którego iluminowane rękopisy — w tym Codex Aureus z Echternach — należą do najpiękniejszych wczesnego średniowiecza, choć większość znajduje się dziś w bibliotekach niemieckich.
Procesja skacząca
We wtorek po Zesłaniu Ducha Świętego Echternach organizuje Sprangprëssioun — procesję skaczącą — w której osiem do dziesięciu tysięcy uczestników przechodzi przez miasto do bazyliki w rzędach połączonych białymi chustami, posuwając się charakterystycznym krokiem z podskokiem do melodii powtarzanej przez dziesiątki orkiestr.
Jej początki są sporne i zapewne średniowieczne, wiązane kolejno z zarazą, pomorem bydła i padaczką, przeciw której wzywano Willibrorda. Od 2010 roku figuruje na liście niematerialnego dziedzictwa UNESCO i jest największą zachowaną procesją tańczącą w Europie. Pielgrzymi przyjeżdżają z Luksemburga, Niemiec, Belgii i Holandii.
Reszta miasta
Średniowieczne centrum ma rynek z Dënzelt, piętnastowiecznym dawnym domem sądowym, oraz odcinki muru z basztami. Tuż za miastem willę rzymską, jedną z największych na północ od Alp, przebadano i częściowo zrekonstruowano, wraz z muzeum.
Jezioro Echternach, kilka minut dalej, ma ścieżkę dookoła, plażę i rowery wodne.
Praktycznie
Do Echternach jest czterdzieści minut bezpłatnym autobusem z miasta Luksemburg; to naturalna baza dla Mullerthal — skały zaczynają się tuż na zachód. Miasto leży wprost przy granicy niemieckiej; most prowadzi do Echternacherbrück.
Skryptorium
Między VIII a XI wiekiem powstawały tu iluminowane rękopisy rozchodzące się po całej Europie Północnej. Ta pracownia tłumaczy, dlaczego małe luksemburskie miasto pojawia się w historii książki średniowiecznej — i dlaczego jego najpiękniejsze dzieła znajdują się dziś w Norymberdze, Trewirze i Paryżu, a nie tutaj.